დავით მალაზონია ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი და ისტორიის მასწავლებელია, რომელიც სკოლაში 33 წელია ასწავლის. 2019 წლიდან იგი ხელმძღვანელობს თანამედროვე განათლების აკადემიას; 2019–2024 წლებში თავმჯდომარეობდა ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭოს, 2025 წლიდან კი მისი წევრია. ამავდროულად, არის განათლების მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი და განათლების სამინისტროს საზოგადოებრივ მეცნიერებათა საგნობრივი ექსპერტი. მის პროფესიულ გზაზე საკლასო ოთახი, უნივერსიტეტის აუდიტორია და განათლების ეროვნული პოლიტიკა ერთმანეთს ორგანულად ერწყმის.
მისი პრაქტიკა ემყარება რწმენას, რომ ისტორია მოსწავლემ უნდა ისწავლოს არა ფაქტების დამახსოვრებით, არამედ აზროვნების განვითარებით, კითხვების დასმითა და წყაროებთან მუშაობით. ძირითადი პრინციპებია მრავალპერსპექტიულობა, პირველწყაროების კრიტიკული ანალიზი და კონფლიქტ-სენსიტიური სწავლება. მისი გაკვეთილები დემოკრატიულ ღირებულებებსაც ავითარებს: მოსწავლეები 1921 წლის კონსტიტუციას თანამედროვე კონსტიტუციას ადარებენ, თერგდალეულთა ეპოქის პრესას კრიტიკულად აანალიზებენ და დღევანდელ საზოგადოებრივ დებატებს უკავშირებენ, საკლასო წესებს კი თავად აყალიბებენ. მეთოდებიდან ყველაზე ხშირად იყენებს VaKE-ს – დილემაზე დაფუძნებულ მეთოდს საკუთარი ქეისებით, დებატებს, როლურ თამაშებს, ასევე დიფერენცირებულ სწავლებასა და სწავლების უნივერსალურ დიზაინს (UDL).
მისი მუშაობის შედეგი მოსწავლეთა მიღწევებში იკითხება: თემის „თერგდალეულები და ეროვნული მოძრაობა“ ფარგლებში მათ მოამზადეს კვლევითი პროექტები XIX საუკუნის ქართველ მოაზროვნეთა პოზიციების შედარებაზე; პროექტში „ჩემი უბნის/ქუჩის ისტორია“ ფოტოარქივებითა და ზეპირი ინტერვიუებით ლოკალურ ისტორიას იკვლევენ. მოსწავლეთა პროგრესს წერითი ნამუშევრების, არგუმენტირებისა და თვითრეფლექსიის ანალიზით აკვირდება: როცა შენიშნა, რომ მოსწავლეებს პირველწყაროს მეორეული ლიტერატურისგან გარჩევა უჭირდათ, წყაროთა ტიპოლოგიაზე სავარჯიშოები ჩართო, რამაც აკადემიური უნარების გაუმჯობესებას შეუწყო ხელი. ამ გარემოს შედეგია მოსწავლეებში სკოლისადმი მიკუთვნებულობის მაღალი განცდაც.
პროფესიის განვითარებაში მისი წვლილი მრავალმხრივია: მენტორი მასწავლებლის სტატუსით ახალგაზრდა კოლეგებთან ერთად გეგმავს გაკვეთილებს და აძლევს განმავითარებელ უკუკავშირს, უნივერსიტეტში კი მომავალ მასწავლებლებს ამზადებს. კვლევა და სასწავლო პრაქტიკა მისთვის ერთმანეთს ავსებს: საკლასო ოთახიდან წამოსული კითხვები კვლევად იქცევა, კვლევის შედეგები კი ისევ მოსწავლეებთან ბრუნდება – მისი ხელმძღვანელობით სამაგისტრო კვლევები უშუალოდ სკოლაში ხორციელდება. დავით მალაზონია ორი ეროვნული კვლევის სამეცნიერო ხელმძღვანელია („ინტერკულტურული განათლება“, 2014–2017; „დემოკრატიული მოქალაქეობა საქართველოს სკოლებში“, 2019–2022) და მონაწილეობს ევროკავშირის პროექტებში (TEMPUS DOIT, Erasmus+ CURE, PeaceEdu, PROVE). სამეცნიერო პუბლიკაციები მისთვის ცოდნის გავრცელების მთავარი საშუალებაა: მონოგრაფიები, სახელმძღვანელოები და გზამკვლევები ქვეყნის მასწავლებლებს ემსახურება, სტატიები კი საერთაშორისო რეფერირებად ჟურნალებში (Intercultural Education, Cogent Education) ქართულ პედაგოგიურ გამოცდილებას საერთაშორისო აკადემიურ სივრცეს აცნობს.
მისი ინიციატივით სკოლის მოსწავლეთა თვითმმართველობამ გადაწყვეტილების მიღების რეალური უფლებამოსილება მიიღო, თავად კი უშუალოდ არის ჩართული თვითმმართველობის პროექტების განხორციელებაში. მოსწავლეებთან ერთად თბილისის მერისადმი მიმართვა მოამზადა საგზაო უსაფრთხოების საკითხზე; სკოლის ტრადიციაა პირველი ივნისის საქველმოქმედო გამოფენა. მისი ხელშეწყობით სკოლაში ვითარდება თანამშრომლობითი კულტურა – გამოცდილების გაზიარება ბუნებრივი ნორმაა, მშობლები კი სკოლის ცხოვრების თანამონაწილეები არიან. მისთვის ეს ყოველდღიური საქმიანობა ერთი რწმენის გამოხატულებაა: სკოლა სამართლიანი და მზრუნველი საზოგადოების მოდელი უნდა იყოს – სივრცე, სადაც პასუხისმგებლობიანი მოქალაქეები იზრდებიან.